artist

Bernard Heesen

Het glas in vloeibare staat is raar spul. Je weet eigenlijk nooit wat het wordt. Bernard Heesen (1958) heeft er iets mee, het zit om zo te zeggen in de familie. Hij wil dus weten wat je er mee kunt. Hij verkent de mogelijkheden ervan en zoekt daarbij voortdurend de esthetische grenzen op, balancerend tussen mooi en lelijk. Alles met een grijns, een wrede grijns soms. De ‘vaas met inhoud’ die zich teder laat strelen, zacht en glad aan de buitenkant….pas op als je haar binnenkant wilt betasten. Dat kun je beter maar niet doen, tenzij heel voorzichtig. Aanders zou je je kunnen bezeren. Een pijnlijke metafoor. En precies aan de andere kant van het esthetische spectrum transformeert hij het lelijke in pure schoonheid. Heesen streelt en teistert het oog, hij praalt en shockeert. Alles met een een knipoog. Rust of zekerheid gunt hij ons niet. Waarschijnlijk omdat hij die zichzelf ook niet gunt. Zo blijft het spannend.